Efekt?

Przedsiębiorca jako uczciwy, aczkolwiek zastraszony podatnik, po rozmowie z urzędnikami zgodził się zapłacić. Bo przecież urzędnik nie pomyliłby się o pół miliona, była wszakże kontrola, to pewnie tych „paru” złotych faktycznie brakuje.

Podziękowania za współpracę i prośba o więcej

Po pewnym czasie w skrzynce przedsiębiorcy ląduje kolejne upomnienie do zapłaty – tym razem „tylko” kilkadziesiąt tysięcy złotych. Na swój sposób organ okazał się łaskawy, wszak mógł żądać kolejnych setek, czy milionów złotych, prawda?

Przedsiębiorcy zapala się pierwsza lampka ostrzegawcza – dlaczego znowu ma płacić, skoro funkcjonariusze zaakceptowali pierwotne rozliczenie pokontrolne, a późniejszy dług skarbowy także zapłacił? Finalnie po kolejnych wyjaśnieniach płynących z Urzędu zgadza się na zapłatę. Przelew wychodzi jednak z rachunku dzień później.

Skutek jest taki, że upomnienie jest opłacone wraz z odsetkami, a przedsiębiorca ma zablokowane rachunki bankowe, z których jednocześnie ściągnięto kwotę upomnienia.

Dla przedsiębiorcy to już za wiele. Przecież dotychczas płacił wszystko w terminie, na wezwanie organu zapłacił bez mrugnięcia okiem kilkaset tysięcy złotych, a tu lekkie opóźnienie i od razu drastyczne środki zostają wdrożone jak wobec najgorszego dłużnika. W szczególności problematyczna jest data zajęcia, gdyż zbliża się 10. dzień miesiąca i trzeba popłacić inne zobowiązania – rachunki, leasingi i mieć za co żyć.

Przedsiębiorca kontratakuje

Dzięki działaniom Kancelarii, w tym poprzez złożone pisma i osobistą interwencję w Urzędzie, udaje się w kilka godzin zwolnić rachunki bankowe i przywrócić płynność finansową. Po kolejnych stanowiskach zajętych przez Kancelarię, organ w kilka godzin zwraca „zdublowane” pobory od podatnika.

Kolejny krok to weryfikacja dokumentacji i rozliczeń przedsiębiorcy. Jak się okazało powodem bezpodstawnych żądań US były deklaracje podatkowe złożone z omyłkowo wskazanym innym rokiem podatkowym przez księgowego.

Wszystkie te deklaracje zostały jednak popłacone co do złotówki. Nie przeszkadzało to jednak urzędowi żądać zapłaty rzekomych zaległości, chociaż pieniędzy na rachunku skarbowym było aż nadto. Pokazując obrazowo – urzędników nie obchodziło, że organ ma cały worek pieniędzy z omyłkową datą deklaracji. Ważniejsze było, że w innym miejscu jest „pusto”. A wystarczyło tylko spojrzeć globalnie na podatnika, nie tylko w wąskim wycinku.

Skuteczny wniosek o zwrot nadpłaty umożliwił otrzymanie przez przedsiębiorcę bezzasadnie pobranych ponad 500 tysięcy złotych. Dzięki zaangażowaniu Kancelarii cały proces udało się przeprowadzić w kilkanaście dni, wliczając w to przerwę świąteczną.

Urzędowy brak komunikacji

Rzeczywistość w Urzędzie okazuje się niestety taka, że pomimo szeregu usprawnień technicznych, wsparcia sztucznej inteligencji i programów rachunkowo-księgowych, kuleją… relacje międzyludzkie.

Choć w sprawie wystąpiła nadpłata rzędu 500 tysięcy złotych, o której organ powziął już wiedzę, podatnik został jeszcze raz wezwany do zapłaty kilkudziesięciu tysięcy złotych za rzekome zaległości. Wobec nierozpoznania wówczas wniosku o zwrot nadpłaty Urząd stwierdził niedopłatę po raz kolejny nie patrząc na cały bilans wpłat podatnika. Budzi uzasadnione wątpliwości sytuacja, w której jeden referat nie wie co robi ich kolega/koleżanka z innego działu, w którym proceduje się zwrot ponad pół miliona złotych. Również i tym razem wobec działań Kancelarii udało się obronić stanowisko przedsiębiorcy i wezwanie zostało anulowane.

Klienta w sprawie reprezentował:

🔸adwokat Michał Busz