Czy kradzież kryptowaluty to naprawdę kradzież? Co mówi prawo karne

Ukradli komuś kryptowalutę. W odczuciu poszkodowanego to oczywista kradzież. A w świetle prawa karnego? Niekoniecznie.

W jednym tylko śledztwie dotyczącym giełdy kryptowalut zgłosiło się ponad 700 poszkodowanych, a potencjalna szkoda sięga 350 mln zł. Mimo to polskie prawo karne wciąż nie radzi sobie z tym, jak prawidłowo zakwalifikować takie czyny.

adw. Bartłomiej Ambrożek tłumaczy, dlaczego waluty wirtualne wymykają się klasycznym przepisom o przestępstwach przeciwko mieniu:

🟠 Kradzież, rozbój, przywłaszczenie czy paserstwo wymagają działania wobec rzeczy. A rzeczą, zgodnie z Kodeksem cywilnym, jest tylko przedmiot materialny.

🟠 Bitcoin to zapis bitów na nośniku cyfrowym, nie rzecz. Nie można go więc w sensie prawnym ukraść ani zniszczyć.

🟠 Właściwą kwalifikacją takich czynów jest zwykle oszustwo komputerowe (art. 287 KK), nie kradzież.

Dlaczego to ma znaczenie biznesowe, a nie tylko teoretyczne? Bo od prawidłowej kwalifikacji czynu zależy wynik całego postępowania, zarówno po stronie pokrzywdzonego, jak i obrony. Błędny opis czynu potrafi otworzyć drogę do uniknięcia odpowiedzialności, mimo że zdarzenie faktycznie miało miejsce.

Całą analizę, wraz z katalogiem przepisów i wyjaśnieniem statusu kryptowalut, opisuje adw. Bartłomiej Ambrożek w nowym wpisie na blogu „Prawo karne w biznesie”.

Przejdź do wpisu

Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W razie wątpliwości co do swoich uprawnień lub dalszego postępowania zasadne jest skonsultowanie się z profesjonalnym prawnikiem.